ต่อมาในปี 2539 คณะกรรมการใช้วิธีเสนอชื่อนักเขียนบทความที่มีผลงานเป็นที่ยอมรับมาช้านานและไม่มีผู้ใดส่งเข้าประกวดรับรางวัล ปรากฏว่าเป็นที่ยอมรับและมีผลด้านประชาสัมพันธ์เป็นอย่างดี จึงยึดหลักการคัดเลือกนักเขียนบทความเช่นนี้อีกในปี 2540 ขณะเดียวกัน เกิดความคิดว่าควรจัดให้มีโครงสร้างนักเขียนบทความหรือคอลัมนิสต์รุ่นใหม่ให้รู้จักแนวการเขียนของ ม.ร.ว.อายุมงคล โสณกุล หรือแนวที่ใกล้เคียงกัน ทั้งนี้เพราะคนรุ่นใหม่อาจจะไม่เคยรู้จัก "คอลัมนิสต์อายุมงคล" ผู้วายชนม์ไป 12 ปีแล้วก็เป็นได้ อีกทั้งจะเป็นการสนับสนุนให้คนรุ่นใหม่เอาใจใส่ต่องานเขียนบทความอย่างจริงจัง หากโครงการนี้ดำเนินไปได้ดี ก็จะก่อคุณูปการต่อวงการสื่อสารมวลชนได้เช่น

(3) สนับสนุนนักเขียนบทความให้มีเอกลักษณ์ของตนเอง

ในชั้นต้น คือ นิสิตนักศึกษา คณะวารสารศาสตร์ฯ คณะนิเทศศาสตร์ หรือสื่อสารมวลชน ที่เลือกวิชาการหนังสือพิมพ์ หรือคณะอักษรศาสตร์ ประมาณ 3 - 5 สถาบัน โดยหมุนเวียนไปแต่ละภาค เริ่มตั้งแต่ปีการศึกษา 2541

(5) ประชาสัมพันธ์ผลงานการประกวดและกิจกรรมของกองทุน